PARACELSI
PRAEPARATIONES.
11
hil,
libro
de
resuscitatione.
Pariter
homunculus
in
suam
animam
sul¬
phuream
adductus,
&
in
terram
suam,
hominem
videlicet,
satus
vel
proiectus
(in
quam
redire
debet
tanquam
in
suam
matrem)
ipsum
tingit
in
virum
aureum
vel
argenteum,
id
est
perfectum
hominem,
ac
tingendo
simul
ambo
regenerantur
&
renascuntur
in
vnicum
gi¬
gantem,
hoc
est
robustissimae
longaeque
vitae
ac
sanae
hominem.
Hacte¬
nus
de
regeneratione
&
instauratione.
CAPVT
XVI.
DE
CONSERVATIONE
vitae
contra
mortem.
POstquam
superioribus
capitulis
obiter
de
vita,
morte,
resuscitatio¬
ne,
regeneratione,
&
instauratione
rerum
omnium
ad
vnicum
&
eundem
finem,
vitam
puta
conseruandam
in
homine,
scripsimus,
aequum
est
vt
in
conseruatione
vitae
huic
primo
tractatui
pariter
fi¬
nem
imponamus,
à
sanguine
facientes
exordium,
in
quo
vita
natu¬
ralis
potissimùm
delitescit.
Primùm
tamen
videamus
quid
sit
con¬
seruatio
rerum
naturalium,
non
aliud
sanè
praeterquam
à
suis
inimi¬
cis
praeseruatio
atque
defensio.
Sanguis
igitur
si
conseruari
debeat
ab
inimico
suo
(qui
corruptus
est
aër
putredinem
inducens)
tutus
ac
li¬
ber
sit
oportet.
Quapropter
à
suo
phlegmate
reiecto
separatus
(quae
separatio
per
seipsum
fit
sanguinem)
eius
loco
affundatur
tantundem
aquae
salis,
vt
infra
docetur,
paratae.
Haec
nanque
statim
sanguini
per¬
miscetur,
ac
tanquam
verum
sanguinis
balsamum
naturale,
conser¬
uat
&
praeseruat
ab
omni
corruptione,
vt
etiam
in
aeuum
non
foeteat,
sed
plurimis
annis
rubeum
&
floridum
quemadmodum
recens
è
ve¬
na
tractum
mancat.
Qui
verò
salis
aquam
parare
non
poterit,
eius
lo¬
co
balsami
tantùm
affundat,
hoc
ipsum
quod
aqua
salis
efficiet.
Quaeri
posset
ab
aliquo,
num
hic
sanguis
è
vena
prolectus,
non
sit
ad
homun¬
culum
aptior,
&
ad
medicinam
eo
qui
fit
ex
alimentarijs.
Quamquam
C
3
aliqui