36
QUADRIGAE
AVRIFERAE
De
separatione
tertia
porta.
SEPARATIO
vnamquamque
partem
ab
alte¬
ra
diuidit,
subtile
à
grosso,
densumque
à
tenui,
sed
separationem
manualem
vt
seponas
vide,
stulti
enim
est
hoc,
qui
parum
inde
facit
lucri:
at
in
no¬
stra
separatione
non
cessat
natura,
faciens
diuisio¬
nem
qualitatum
elementalium,
vsque
ad
quartum
gradum,
donec
eae
transmutentur
omnes.
Terra
transit
in
aquam
in
colore
nigro,
&
liuido,
&
aqua
deinde
in
aërem
in
vera
albedine,
Aër
in
ignem,
non
sunt
plura
elementa,
inde
noster
lapis
efficitur
arte
delectabilis.
Sed
de
ista
separatione
plura
scri¬
bere
opus
habeo.
Separatio
vocatur
vt
est
apud
philosophos
definitio,
dictorum
elementorum
qua¬
drupla
dispersio.
De
separatione
ista
inuenio
simi¬
lem
figuram,
quae
apud
prophetas
extat
in
psalmo¬
rum
codice:
Eduxit
Deus
de
petra
flumen
aquae
purae,
&
ex
saxo
durissimo
oleum
copiosè:
sic
etiam
ex
nostro
lapide
pretioso,
si
sis
sapiens,
oleum
in¬
combustibile,
&
aquam
hauries.
Et
circa
hoc
nego¬
tium
non
est
opus
carbonum
sufflatione.
Hoc
faci¬
to
leni
calore
&
enutrito
primùm
igne
humido,
&
postea
sicco,
phlegma
extrahens
cum
patientia
ac
postea
alias
naturas
sapienter,
exsicca
terram,
donec
illa
sitiat
calcinando;
alioquin
in
vanum
laboras,
ac
tum
fac,
vt
bibat
rursus
suam
humiditatem.
Sic
tibi
facienda
saepe
separatio
est,
diuidens
materiam
in
duas
partes,
ita
vt
subtile
à
grosso
separes,
donec
terra
in
fundo
manserit
colore
liuido.
Ea
terra
est
fixa,
vt
possit
perpeti
omnem
violentiam,
pars
alte¬
ra
spiritualis
est,
&
volatilis,
sed
omnia
illa
in
vnam
rem