nostrum,
non
parum
etiam
naturaliter
coniuncta
sint
cum
feci¬
bus,
necesse
esse,
ut
in
sublimatione
ascendant
sursumque
uehan¬
tur
cum
substantia
non
mundata.
Cum
igitur
neque
plumbum
neque
stannum
habeant
substantiam
fixam,
hoc
est
duram,
ter¬
ream
&
permanentem
in
igne
uehementi
sed
aufugientem,
neque
spiritus
ab
ipsis
per
sublimationem
extracti
ascendant
absque
eius¬
modi
immundicijs,
quum
non
habeant
terram
fixam
&
perma-
nentem
in
igne
uehementi,
quae
retinere
possit
secum
partes
il¬
las
immundas,
ne
inter
sublimandum
ascenderent
cum
ipsis
spi¬
ritibus.
Propterea
dixi
cap.
ultimo,
lib.
1.
ea
metalla
quae
in
ip¬
sa
radice
participauerint
de
maiore
infectione
liuiditatis,
plus
laboris
requirere
&
minoris
esse
perfectionis,
haec
uero
sunt
plumbum
&
stannum
commune.
DEMO:
Dixisti
tamen
ni
fallor
lib.
3.
cap.
8.
conside¬
rasse
corruptiones
in
stanno,
in
ipsa
radice
sibi
non
esse
con¬
iunctas
sed
accidentales
esse.
Cum
igitur
in
prima
commistio¬
ne
ipsi
non
coniunctae
sint,
nimirum
poterunt
ab
ipsofacile
re¬
moueri
&
separari.
Dixisti
etiam
cap.
10.
louem
quidem
mun¬
dum
esse,
Saturnum
uero
immundum.
Et
lib.
Inuestigationis
scribis,
quòd
omnia
accidentia
superuenientia
facile
remoueri
possunt,
&
ipsa
corpora
integre
&
sufficienter
praeparari.
GEBER.
Sanè
si
ea
quae
supra
longo
sermone
prosequu¬
ti
sumus
recte
intellexisses,
nequaquam
haec
nostrae
responsioni
ob¬
iecisses.
Cum
enim
dicerem,
stannum
quidem
purum
esse
&
tincturam
albedinis
aeris
siue
cupri,
&
ipsum
proximum
esse
au¬
ro
&
argento,
&
satis
propinque
accedere
ad
perfectionem
in
ordine
maiori,
hoc
est
in
multiplicatione,
mea
intentio
erat
de
metallis
supradictis,
dicens
autem
Saturnum
immundum
esse,
uere
dictum
est
de
nostro
Saturno,
sed
haec
ipsius
immundicia
sibi
non
est
in
radice
coniuncta,
propterea
ab
eo
facile
remoue¬
re,
quum
uero
dixi
metalla
perfecta
in
ipsorum
radice
munda
esse,
&
quòd
omnia
accidentia
ab
ipsis
facile
remoueantur,
ne
di¬
ctum
putes
de
plumbo
&
stanno
communi,
sed
de
alijs.
DEMO:
Rogo
antequam
longius
hunc
sermonem
protra¬
has,