233
IN AVRORAM. 91
tem in suo corpore, vt suam Protoplastes ab eo momen¬
to quo crearetur ab altissimo creatore Deo, fuerunt
niti simul ambo. Non est igitur vulgaris mercurius ille,
qui philosophorum dicitur, sed hic est qui ad eum mo¬
dum, quem suprà diximus componitur, & est abstru¬
fissimus, vt loquuntur sapientes philosophi: Est (inqui¬
unt) in mercurio quicquid sapientes quaerunt. Extra¬
himus (inquit etiam Almadir) mercurium nostrum, putà
philosophicum, ex vno corpore perfecto, hoc est, absoluto
mercurio, duabusque perfectis conditionibus naturali¬
bus, id est, radicibus (vt ex Hermetis sententia) simul
incorporatis, hoc est, copulatis in vtriusque spermate, vi¬
ri videlicet ac mulieris hoc est, solis et lunae generantium
mercurium vnum hermaphroditum (vt aiunt) virum
aut foeminam, i.rubeum vel allum lapidem, siue tin¬
cturam. Iste Mercurius ab initio suae quidem operationis,
extensione quadam à centro suo, perfectionem quam ha¬
bet, protrudendo dilatat, qua valeat ignis iniurijs me¬
liùs resistere, ac istis suis perfectionibus, in circuitu su¬
perficiei muniatur ac defendatur imperfectio eius in¬
trinseca, circa centrum tantisper delitescens, donec
tiam perficiatur, eo modo, qui sequenti capitulo vice ver¬
sa declarabitur. Hoc loco palàm fit intelligentibus ac in¬
geniosis viris, quae sit materia lapidis Adamica, micro¬
cosmi limbus, i. Adamus Euam suam circumplectens atque
defendens ab imperfectione sua. Concludens igitur au¬
thor lapidis materiam, hanc dicit esse mercurium igneum
& perfectum, per naturam & artem extractum, i.ar¬
tem adiuuante natura à naturalib. deductum, ac artifi¬