112
PHYSICA
Vt
quum
nobis
plena
conspicitur,
minùs
vir¬
tutum
à
sole
concipit,
quàm
vbi
latens
omnino
fuerit
soli
coniuncta,
propter
maiorem
distan¬
tiam,
at
plus
in
oppositione
quàm
inter
latera¬
les
aspectus,
ideo
quia
potentiores
influxus
&
radij
solis
recti
sunt
obliquis.
Existimandum
non
est
igitur
ex
illo
vulgari
prouerbio
defe¬
ctum
pati
lunam,
cùm
eo
tempore
maximè
vir¬
tutibus
imbuatur
solaribus.
At
quia
tum
nobis
conspicua
non
est,
cùm
ob
solare
iubar
omne
lu¬
men
naturale
vincens
&
obfuscans,
tum
quia
media
pars
tantùm
quae
opaca
est
nobis,
obuer¬
satur,
priuata
videtur
lumine
cum
plurimùm
tamen
eius
contineat,
à
sole
quoque
plus
acci¬
piat,
quàm
in
oppositione
dum
plena
prorsus
apparet.
Non
praetereundum
esse
duximus,
quae
de
duobus
istis
luminaribus
magnis
ratione
di¬
uini
sui
matrimonij
per
creationem
ex
Genesi
consideratu
digna
sunt,
ex
sedula
sui
coniugij
&
inuiolata
nullis
vnquam
temporibus
obser¬
uatione,
iuxta
sibi
diuinitus
praescriptum
ordi¬
nem.
Bina
haec
etsi
diuisa
corpora,
tamen
ex
vna
sunt
&
eadem
substantia,
non
secus
atque
coe¬
lum
&
terra
ex
vnica
duntaxat
abysso;
vti
hîc
e¬
tiam
apud
nos,
vir
&
mulier
vnus
homo
fuit,
factus
duo,
postmodum
in
carne
rursum
vna
coniunctus.
Solis
autem
virtutum
à
luna
con¬
ceptio,
perfecta
nondum
est
generatio,
sed
ini¬
tium
tantùm
eius,
quae
in
inferioribus
debet
perfici.