TRISMEGISTI.
127
ribus,
&
non
obolo
solo,
D.
O.
M.
nonnullis
quandoque
suis
hominibus
diuitias
hac
arte,
donoque
suo
impertiuit,
vt
non
existimarent
cum
plerisque
(vt
illis
quibus
contingunt
à
pa¬
rentibus)
sibi
solis
possidendas.
Verùm
enimue¬
ro,
quòd
huius
partis
hactenus
paucam
admo¬
dum
fecerim
professionem,
alijs
fusius
copio¬
siusque
hunc
locum
elucidandum
libentissimè
cedens
relinquo,
posterioremque
partem,
quae
medicinam
corporis
humani
ac
intellectus
con¬
cernit,
assumens,
hunc
libellum
in
studiosorum
vtilitatem
&
omnis
Reip.
commodum
prose¬
cutus,
declarabo
&
quae
in
hanc
rem
facere
vi¬
debuntur,
pro
imbecillitate
ingenij.
Cùm
igitur
Deus
pauperibus
non
solùm
auro
vel
argento
per
charitatem
fraternam
subuentum
esse
velit,
verùm
etiam
remedijs
ad
tollendas
eorum
in¬
firmitates
adhibitis,
vt
Christus
in
Euangelio
testatur
per
reprehensionem,
Infirmus
(inquit)
fui,
&
non
visitastis
me:
posteriorem
itaque
hanc
docet
medicinae
suae
spagiricae
maximam
vtili¬
tatem
Hermes,
in
corporis
&
mentis
clarifica¬
tione
sitam,
inquiens:
Ideo
fugiet
à
te
omnis
obscu¬
ritas.
Haud
aliter
quàm
duplicem
nimirum
cor
poris
&
mentis
infirmitatem
esse
scimus,
du¬
plicem
etiam
spagiricam
esse
medicinam
opor¬
tet
effectu
solo,
no
autem
essentia.
Dicit
enim,
à
te
fugiet
omnis
obscuritas,
non
dicit
à
metal¬
lis.
Per
obscuritatem
nihil
aliud
intelligitur
quàm