Lignum
VITAE.
DEMOGORGON
RAYMVNDVS.
DEMO
Salue
plurimum
doctissime
Raymunde.
RAYM:
Bene
sit
tibi
uir
optime,
sed
cupio
sci¬
re
quis
sis
aut
ad
quid
huc
ueneris?
DEMO.
Tuae
sapientiæ
fama
egregia
&
ce¬
lebris
&
tua
doctissima
scripta
aperte
demonstrant
habere
te
magnam
cognitionem
omnium
scientiarum,
cum
ue¬
ro
omnis
homo
maxime
uero
senes
unice
cupiunt
quâm
lon¬
gissime
uiuere,
propterea
ego
quoque
etiam
senio
grauatus
ex
Italia
meum
iter
huc
uergebam
in
insulam
hanc
Maioricam,
ut
uenirem
in
conspectum
tuum,
&
certum
aliquod
remedium
à
te
acciperem,
quo
uitam
meam
ad
aliquod
tempus
possem
longius
producere
&
me
à
morte
absque
aliqua
infirmitate
defendere.
RAYM:
Ignoras
tu,
Deum
unicuique
terminum
uitae
suae
constituisse,
quod
nullus
praeterire
poterit?
DEMO.
Non
peto
remedium
contra
illum
terminum
ul¬
timum,
qui
unicuique
à
Deo
pręfinitus
est,
sed
ut
me
à
plurimis
in¬
firmitatibus
quibus
indies
humanum
fragile
corpus
affligitur
prae¬
seruarem,
&
contra
absumptionem
humidi
radicalis
&
caloris
naturalis
deperditionem
sustinerem,
Nam
persuasi
mihi,
patres
priscos
qui
ad
quingentesimum
annum
suae
uitae
terminum
pro¬
rogabant,
aliqua
usos
medicina,
per
quam
tam
longo
tempore
absque
infirmitate
aliquam
producerent
uitam.
RAYM:
Prisci
patres
longo
tempore
uiuebant
ex
Dei
uo¬
luntate,
ut
per
ipsorum
uitam
longam
eo
citius
humanum
genus
multiplicaretur.
DEMO.
Quare
igitur
non
uiuebant
omnes
tam
longo
tempore.
RAYM.
P