PHILOSOPHORVM.
131
role,
si
tui
doctores
hoc
arcanum
in
scholis
infidelium
di¬
dicissent,
quod
impoßibile
fuit,
nec
nisi
in
spagyricis,
o¬
pus
non
esset
ipsis
ad
Guaiacum,
tanquam
ad
sacram
an¬
choram
in
desperatis
ac
alijs
morbis,
confugere.
Hoc
so¬
lo
possent
omnes
aegritudines
&
corruptiones
propul¬
sare
sine
foetidis
illis
purgationibus,
ventrisque
laxatio¬
nibus.
Siccine
coelum
tuum
irritatum
est,
ait,
&
astra
tua
deuiarunt
à
recto
cursu?
hoc
est,
ea,
quae
tibi
coelitus
data
sapientia
fuit,
ad
hunc
modum
est
perturbata,
lu¬
menque
perspicacitatis
ingenij
tui,
quod
astris
haud
dis¬
simile
est,
in
tenebras
ita
versum
credam,
vt
cursum
in
coelo
tuo,
hoc
est,
in
inclinatione
tua
natali,
recto
tra¬
mite
perficere
nequeant:
item
linea
tua
praelustris
in
aliam
viam
declinauit,
hoc
est,
generositas,
quam
haerc
ditario
iure
quodam
habes
in
rectè
de
singulis
iudican¬
do,
ab
auita
linea
semper
iam
degenerauit
quaeso?
vt
e¬
tiam
oculi
tui
in
vitrum
&
carbunculum
transmu¬
tati
sunt,
hoc
est,
solùm
intenti
ad
annulos
&
gemmas
quibus
doctores
tui
solùm
ornantur,
non
arte
vera
me¬
dica,
quae
in
arcano
hoc
astrorum
coelestium
balsamo
consistit?
Admiratur
per
interrogationem,
innuens,
hoc
sibi
nunquam
persuasum
iri,
vt
tam
sapiens
Prin¬
ceps,
Salomon
alter
qui
meritò
dici
debuit
à
sapien¬
tia,
id
non
videat,
sed
cùm
alios
non
reperiret,
his
con¬
tentum
esse
oportere
tam
magnanimum
Principem
deplorat,
ipsique
Monarchiam,
quam
hoc
loco
descri¬
bit,
optat:
libentérque
impertiuisset,
nist
aulas
&
seruitutem
à
natura
semper
fugisset,
cùm
sapius
vocatus,
id
solum
responderet:
Non
sit
alterius,
qui
I
2