PHILOSOPHORVM.
147
verum
&
perfectum
fundamentum
huius,
neque
subie¬
cti
sui
praeparationis;
hoc
mihi
relictum
fuit
à
Deo
per
naturam,
ac
si
loqueretur:
Quis
enim
ante
me
hac
de
re
scripsit,
quae
ego
meis
inuentionibus
&
experientia
variae
tribuere
possum,
quibus
adeptus
fui,
quod
meos
discipulos
oportet
imitari?
Nemo
suas
itaque
laruas,
i.
so
phisticationes,
meis
inuentis
immisceat,
quibus
etiam
spagyrorum
priscorum
errores
non
immeritò
possum
corrigere.
Si
horum
experimenta
meis
praestantiora
comperissem,
quid
opus
erat
mihi
tantos
impendere
la¬
bores
in
perquirendo
maiora?
Postquam
igitur
subie¬
ctum
&
materiam
artis
apertè
satis
detexi,
praepara¬
tionem
eius
aggrediar.
Sed
priùs
antiquorum
ponam
ex¬
perimenta,
quibus
&
meas
addam
inuentiones,
vt
ap¬
pareat
quid
&
quantum
per
inehuic
arti
postmodum
accesserit.
Spagyri
veteres
lili
putrefecerunt
vno
mense
philosophico,
hoc
est
dieb.
quadcaginta,
spiritus
humi¬
dos
postea
destillarunt,
i.
aquam
totam,
&
omnem
li¬
quorem
abstraxerunt,
idque
tantisper
dum
et
sicci
tan¬
dem
eleuati
sunt,
hoc
est,
sublimati,
&
quae
sequuntur
in
textu
clarissima.
Iam
Paracelsi
correctionem
audi¬
te,
quam,
quia
obscurior
est,
explicabimus.
Tam
prolixò
labore,
taediosaque
reiteratione
spagyri
veteres
non
indi¬
quissent,
si
ex
mea
schola
didicissent.i.ex
eadem
ex
qua
go.
Iam
dicendum
est
quae
schola
fuit,
ex
qua
Paracel¬
sus
didicit.
Eam
saepius
ac
saepißimè
nobis
exponit,
esse
icem
naturae,
&
non
Academiam.
Proinde
vobis
dico
Paracelsus
inquit)
rosei
coloris
tantùm
à
leone
san¬
linem
accipite,
&
ex
aquila
gluten,
hoc
est:
Leonis
tin¬
cturam
sumito,
&
resinam
mineralem,
siue
mercurium
K
2