208
DE
OECONOMIA
nuntur
enim
ex
tribus
dictis
tantùm
com¬
munem
inter
se
magnetem
habentibus,
qui
in
decoctione
praeparationis
ad
se
trinitatem
essentiae
trahit.
Veteres
physici
statum
esse
vo¬
carunt,
quia
trinitas
statum
vnitatis
acqui¬
rit,
in
qua
quiescit
naturalis
motus
&
gradum
sistit.
Verùm
quartum
esse
(non
elementum)
meritò
dici
deberet
illa
magnetica
virtus,
quę
medicinam
attraxit
in
mercurium,
in
quo
et¬
iam
reperitur:
in
vltima
separatione
tamen
mercurius
de
suo
pondere
plurimùm
amittit.
Istis
omnibus
ad
hunc
modum
à
natura
dis¬
positis,
aurum
excrescit
in
arborem,
à
radicè
primùm
per
truncum
in
suos
ramos
&
locu¬
stas
extensam,
in
quibus
flores
enascuntur
(vti
supra
terram
videtur)
quibus
etiam
euanescen¬
tibus,
non
semper
fructus
in
locustarum
ex¬
tremitatibus
reperitur,
sed
quandoque
aliquod
centenis
passibus
profundiùs
in
arbore,
ali¬
quoties
in
media,
vel
aliquot
gradibus
versus
terrae
superficiem.
Accidere
nonnunquam
solet,
vt
nihil
enascatur
praeter
mercurium,
vbi
hîc
per
superfluitatem
alia
suppresserit:
si
verò
sa¬
lia
dominabuntur
corrosiua
sua
natura,
tan¬
quam
vermes,
arborum
flores
exedunt:
do¬
minio
sulphuris
cuncta
comburuntur,
velut
supra
terram
ardore
nimio
solis.
Cuprum
fit
ex
spadiceo
sulphure;
sale
rubeo,
&
flauo
mer¬
curio
coctis
in
mecallum.
Hoc
in
se
masculum
suum