MINERALIVM.
209
suum
continet,
id
est,
scoriam,
quae
si
reducatur
rursus
in
metallum
suum
postquam
separata
est,
in
cuprum
redit
masculinum,
quod
am¬
pliùs
non
corrumpetur,
&
foemina
de
se
nul¬
las
scorias
praebebit:
malleatione
fusioneque
non
aliter
inter
se
differunt,
quàm
chalybs
&
fer¬
rum,
&
ad
eundem
modum
etiam
separari
pos¬
sunt,
vt
inde
duo
diuersa
metalla
fiant.
Argen¬
tum
ex
albo
sulphure,
sale,
&
mercurio
com¬
ponitur,
à
natura
in
summum
gradum
puri¬
tatis
ac
diaphanitatis
praeparatis
atque
fixis,
proximè
post
aurum
in
cineritio,
sed
non
in
antimonio,
non
in
cimento
regali,
neque
in
quartatione.
Fixionis
differentia
interaurum
&
argentum,
cognoscenda
venit
ab
eo,
quòd
au¬
rum
est
masculus,
masculeas
vires
habens
fixis¬
simas;
argentum,
vt
foemina
debiliores.
Vnius
&
eiusdem
sunt
materiae
primae,
nec
aliàs
co¬
lore
fixioneque
differunt,
quàm
mas
&
foemi¬
na.
Sunt
igitur
numero
septem
metalla
tan¬
tùm,
excluso
etiam
ipso
mercurio,
vt
Aurum,
Argentum,
Stannum,
Plumbum,
Ferrum,
Cha¬
lybs,
&
Cuprum,
quod
postremum
licet
ma¬
rem
&
foeminam
in
se
contineat,
cùm
simul
ambo
tamen
cusa
veniant
in
vsum,
&
non
se¬
parentur
à
natura,
vt
chalybs
&
ferrum,
pro
vno
habentur,
quòd
etiam
eandem
mallea¬
tionem
habeant
aequè
tractabilem,
non
sepa¬
rantur
vulgariter,
nisi
chymicè
ad
vsum
artis
O