EXEGESIS
27
medicamentis
chymicis
abusus
sit,
&
infamiam
eis
conciliaverit.
Haec
omnia,
dum
vivit,
sa¬
tis
ejus
animum
pungere
atque
etiam
lancinare
debent;
sed
illud
omnium
maximè:
quòd
pro
fama
insigni
quam
cum
despectu
mei
nefariè
captabat,
ingens
dedecus
&
ignominiam
retu¬
lerit:
id
quod
vel
hoc
solum
&
unicum
ipsi
in
hac
vita
loco
inferni
satis
esse
debet.
Itaque
hisce
ejus
miseriis,
spontè
accersitis,
nihil
ampliùs
addam.
Ipse
viderit
ut
ex
illis
salvo
pilo
&
salva
cute,
eluctetur,
ac
extra
lutum
pedes
habeat.
Hae
fuerunt
causae,
quas
modò
commemora¬
vi,
quòd
in
illum
ista
indignatione
excandue¬
rim,
&
profectò,
nisi
habuissem
rationem
digni¬
tatis,
domus,
quam
iste
sanguinaria
sua
medi¬
catione
dehonestaverat,
primi
illi
&
impetuo¬
si
animi
motus
affectionesque
quas
aegrè
plerun¬
que
coercere
possumus
ad
aliquid
me
impulis¬
sent:
eoque
magis,
si
in
ipso
actu
exhibitionis
pharmaci
illum
deprehendissem.
Quis
enim
homo
liber
&
ingenuus
ejusmodi
indignitatem
&
despectum
sui
a
nupero
&
novitio
homulo
ferat?
Certè
animus,
si
ingenuus
est,
plùs
indi¬
gnitate
quàm
justo
dolore,
plùs
justo
dolore,
quàm
damno
facto,
permoveri
solere
videtur.
Et
signum
ingenuitatis
animi
existimatur
illud
esse,
ferre
ferenda,
&
non
ferenda
non
ferre.
Nam
deses
&
stupidus
animus
insensibilitate
occallere
videtur.
Haec
tantùm
quo
ad
defen¬