CHYMICA.
231
ac
floribus,
nil
praeter
carduos
&
vrticas
nobis
producet.
Haud
secus
est
de
homine
animali,
vel
ejus
anima
corporea.
Quapropter
nobis
in
coloniam
data
est.
Quicquid
in
ea
supercreue¬
rit
pręter
diuinam
sationem
iam
olim
factam,
euellendum
erit.
Nec
meliùs
domare
poteri¬
mus,
quàm
auferendo
primùm
omnium
cra¬
pulam
ipsam,
quae
somnolentiam
&
pigritiam
inducit.
Otium
quoque
tollemus,
vt
vitiorum
potissima
radix
arescat
in
nobis.
Nihil
corpori
praeter
necessitatem
concedatur,
quicquid
enim
superabundauerit,
excrescet
in
vitium.
Corpus
corrigere
suum
anima
quae
neglexerit,
malè
si¬
bi
propter
illud
futurum
est,
quòd
animae
in¬
primis
data
sit
ratio
ad
suos
vsus
conuertenda,
quae
Dei
vera
est
cognitio.
Est
igitur
anima
suo
corpori
tanquam
paedagogus,
qui
discipulum
non
correxerit,
vn
à
cum
eo
plectetur
absque
mi¬
sericordia.
Ab
hortorum
cura
non
aliena
est
ea
quae
ad
disciplinam
habenda
duplici
conatu,
videlicet
priore
supercrescentes
herbas
inutiles
eradicando,
ne
bonas
augmento
supprimant;
itidem
ex
anima
cogitationes
prauas,
inimici¬
tias,
&
alia
id
genus
abijciendo
prorsum,
&
ex¬
cludendo
ac
ab
omni
opere
malo
corpus
coër¬
cendo.
Nec
decet
vnum
docere
praeceptorem,
&
aliud
facere
diuersum
ab
instituto.
Quid
si
peccandi
per
exemplum
dederit
occasionem
suo
discipulo,
cur
eum
reprehenderit?
Corpus,
P
5
nihil