61
THADDAEI
AB
HAYCK.
invertes?
Vide
autem
Philippule,
quàm
egre¬
giè
tibi
constes.
Dixisti
initio
te
injurias
inju¬
riis
nolle
depellere;
tantum
purgare
velle:
&
mox
verbis
sequentibus
subjungis,
te
multorum
mendaciorum
me
reum
peragere
velle:
&
haec
per
totum
tuum
scriptum
crepas
in
me.
Atque
men¬
dacem
memorem
esse
oportebat.
Num
tibi
men¬
dacia
non
sunt
convicium?
non
sunt
injuriae?
sed
&
tuum
illud
ineptissimum,
barbarissimum,
mendacissimumque
scriptum
claudis
omnis
ge¬
neris
conviciis
in
me
prolatis.
Hocne
est
ho¬
minis
constantis,
&
non
potiùs
levissimi,
men¬
dacissimique
indicium?
Itane
ultima
respondent
primis?
Verùm
excutiamus,
quae,
&
quot
sint
illa
mendacia,
quae
mihi
impudenter
impingis.
Primum
est,
inquis,
de
Corallorum
tin¬
ctura,
quòd
dixerim
in
mea
Exegesi,
quendam
Medicastrum
corrupisse
cuidam
Barunculae
ven¬
triculum
ea
tinctura,
ut
sputa,
quae
rejiciebat,
lateres
arroderent.
Cur
tu
Philippule
haec
in
te
trahis?
Atqui
cùm
haec
in
mea
exegesi
dicerem,
nondum
ad
te
mecum
sermonem
converteram,
Sed
remordet
te
tua
conscientia,
te
esse
unum
ex
ejusmodi
veteratoribus
&
lucifugis;
qui
clandestinè
sua
arcana
medicamenta
exhibere
consueverunt.
Tu
igitur
indirectè
texis
excu¬
sationem,
non
accusatus.
De
Baruncula
fuit
sermo.
Tu
ea
non
refutas,
sed
victorias
incer¬
tas
&
dubias,
arroganter,
&
mendaciter
jacta,