68
ANTIFANCHELIUS
discedens,
per
servos
suos
me
rogare
non
de¬
sisteret,
ne
filiolae
consilio
&
operâ
deesse
vel¬
lem,
in
quemcunque
eventum
res,
Deo
guber¬
nante,
casura
esset,
quod
ego
studiosè
me
fa¬
cturum
esse,
sum
pollicitus.
Haec
fuerunt
ver¬
ba
istius
colloquii:
quae
altius
infixa
animo
meo
haeserunt,
haerentque;
neque
tibi
è
memoria
exci¬
disse
existimo.
Quid
ergo
tu
nugaris
pessime,
impudenterque
mentiri
non
erubescis:
me
intra
duas
pluresque
septimanas
nihil
medicamento¬
rum
puellulae
exhibuisse,
meamque
stationem
reliquisse.
Si
aliquando
Medici
uno
aut
altero
die
in
morbis
chronicis
intermittunt
exhibi¬
tionem
medicamentorum,
non
ideo
ab
illis
hoc
fit,
quasi
vadimonium
curationis
deserant:
sed
ut
aliquid
naturę
dent;
nec
semper
ęgrum
me¬
dicamentis
divexent
sed
epicrasi
utantur,
hoc
est
paulatim
malos
humores
pharmacis
evacu¬
ent,
bonos
autem
cibis
convenientibus
repo¬
nant.
Illustris
Heroina
verba,
quae
tu
ei
adscri¬
bis
de
mea
cessatione
medicationis
plurium
septimanarum,
non
agnoscit.
Noscis
ne
jam
te
ipsum
quis
sis?
Non
sum
ego
tam
levis,
in¬
constans,
&
vanus
animo,
ut,
quod
semel
re¬
cepi
in
me,
temerè
ab
eo
discedam.
Tu
autem
colligendo,
confingendoque
mendacia
eaque
im¬
pudentissimè
evomendo
in
me,
abuteris
sum¬
ma
bonitate,
benevolentia,
humanitate
Illu¬
stris
Herois
&
Heroinae;
ac
patrocinio
utro¬
rumque