74
ANTIFANCHELIUS
flammis?
Frustrane
te
incusabat?
Tibi
dira
im¬
precabatur?
carnificem
&
nebulonem
voca¬
bat?
homicidii
accusabat?
adstantibus
disertè
dicebat,
quòd
tu
tuis
medicamentis
deducas
ipsam
in
sepulchrum.
Hae
&
aliae
voces
puellu¬
lae,
animulae
purissimae,
veluti
Angeli,
fuerunt;
quae
tibi
sunt
imis
recondendae
sensibus.
Non
tu
me
itaque
incusare
debes,
sed
te
ipsum,
quòd
temeraria
audacia,
&
stulta
arrogantia,
te
igno¬
minem
reddideris.
Quamobrem
dico
adhuc
&
affirmo:
me
credere
haudquaquam
posse,
quòd
tuis
tantùm
illis
remediis,
quae
commemoras,
usus
fueris.
Nam
nec
morbus,
neque
Sympto¬
mata
tàm
graviter
&
horrendè
invaluissent
to¬
tumque
corpusculum
occupâssent,
nisi
à
vehe¬
menti,
&
deletorio
aliquo
pharmaco.
Quasi
verò
tibi
circulatori
operosum
fuerit
tuis
arti¬
bus,
quas
à
tuo
Praeceptore,
impostore
summo,
hausisti,
fucum
facere
adstantibus,
&
puellu¬
lae.
Quicquid,
inquam,
fuerit
illud,
quod
prae¬
buisti,
eventus
docuit,
nocentissimum
fuisse
pharmacum.
Testantur
id
ipsum
virgines
no¬
biles,
&
aliae
ministrae.
Illis
ego
non
plus
credam
affirmantibus,
quam
tibi
linguâ
&
mente
titu¬
banti?
Quintò
accusas
me
falsitatis,
quòd
dixe¬
rim
à
sumptione
tui
medicamenti
conturbatum
fuisse
universum
corpusculum.
Atqui
vera
es¬
se
omnia
quae
hucusque
dixi;
&
res
ipsa
loquitur,
&
multi