DEDICATORIA
nem
dissimulandam
esse
rerum
de
quibus
agitur
au¬
steritatem
&
difficultatem.
Sicut
absynthia
per
se
pellunt
morbos,
melle
tamen
illinuntur,
vt
puerorum
aetas
improuida
lud
ficetur.
Ita
sane
fecisset
forte
&
Raim.
Lullius,
si
pueris
&
vul¬
go
scribendum
iudicasset,
sed
longe
alia
illius
ratio
fuit,
qui
verborum
quam
rerum
magis
curiosos,
imprudentes,
indoctos,
impios
&
profanum
denique
vulgus
non
allectare
quaesiuit,
sed
ab¬
sterrere,
&
quacunque
via
arcere.
Demum
vt
tanti
viri
obtrectatoribus
satis
faciam,
verbis
Ambrosij
Camalduensis
Ordi¬
nis
quae
pro
S.
Dionisij
Areopagitae
defensione
attulit,
illis
respondebo.
Condolendum
est
plerisque
miseris,
qui
propter
suam
ignoranmiam
acerbos
se
aliorum
iudices
atque
censores
prabent,
quique
acuta
coeterorum
inuenta
prout
igno¬
rantia
sua
dictat
acerbe
carpentes
cum
legunt
quae
non
intelligunt,
scriptorem
statim
condemnant,
neque
eos
pudet
quod
nec
redarguere
nec
emendare
possunt,
quae
putant
male
conscripta.
In
seipsos
igitur
iram
suam
conuertant,
sibique
ipsis
acerbi
sint
qui
per
negli¬
gentiam
altiora
addiscere
nequiuerunt,
quique
à
docto¬
ribus
petere
dedignati
in
dubijs
suis
contabuerunt.
His
igitur
missis,
cum
viderem
hinc
Gebri
breuitatem,
illinc
Raimundi
Lullij
prolixitatem
accusari
à
pluri¬
mis,
operae
pretium
me
facturum
pu¬
taui,
si
mediam
sequntus
viam,
illius
concisa