THADDAEI
AB
HAYCK.
81
currendo.
His
ego
studiis
meum
senium
alo,
oblectoque:
ac
possum
citra
jactantiam
illud
So¬
lonis
dictum
mihi
quoque
accomodare:
Discen¬
ti
assiduè
multa,
senecta
venit.
Tu
meo
senio
adscribis
invidiam,
tabem
&
prudentiae
amis¬
sionem.
Ex
qua
Popina
illud
hausisti?
Dispeream
si
tu
tabis
&
hecticae
differentias
à
marasmo
di¬
stinguere
noris.
Prudentiâ
spolias
senes,
quos
scriptura
Sacra
venerari
jubet:
Levit.
19
In
an¬
tiquis,
inquit
Job
12.
est
Sapientia,
&
in
multo
tempore
prudentia.
Et
Salomon
Proverb.
cap.
16.
Senectutem
coronam
vocat,
&
venerabi¬
lem.
Sic
etiam
omnes
Philosophi
senserunt.
Ab
his
omnibus
tu
es
alienissimus,
novus,
scilicet
ut
Medicaster
ita
Morologus.
Vide
autem
ne
tu
ipse,
qui
es
corpore
exsucco,
macilento,
co¬
lore
fusco,
sanguine
adusto,
statura
pusilla,
non
modò
amens,
sed
planè
aliquando
furiosus
effi¬
ciaris.
Invidiam
etiam
senio
attribuis:
quae
pu¬
eris,
potiùs
quàm
senibus,
esse
solet
familiaris.
Cicero
libro
de
senectute
dicit:
senes
moro¬
sos
esse,
anxios,
iracundos,
difficiles,
avaros,
quae
morum
vitia
sunt,
non
senectutis;
conte¬
mni
se
putent,
despici,
illudi.
Invidiam
senio
nuspiam
adscribit.
Definitur
sanè
invidia
esse
dolor
animi,
de
aliena
felicitate,
quam
invidus
sibi
evenire
mallet.
Unde
illud
Horatii:
Invidus
alterius
marcessit
rebus
opimis.
Et
Themisto¬
cles
Atheniensis,
homo
acutissimus,
rogatus
F
2