289
Cap. secundum. 61
perfectam solutionem & congelationem, non qui¬
dem vnicam, sed saepiùs repetitam. Quòd
autem Philosophorum tantoperè decantata
solutio, non sit prima crudi corporis, hinc
liquet. quia starim post solutionem corporis
praecipiunt elementa separari, & ea purgari,
purgataque denuò coniungi. At dicunt ijdem
in vera solutione spiritum cum corpore ita
vniri vt vnum postea ab altero separari non
possit. Quod si verum est; sicut innumeris
testimonijs huiusce artis auctorum probari
potest, quibus allegandis breuitatis causa su¬
persedeo, quae elementorum separatio aut
purgatio nobis expectanda erit in corpore
durò & splido, quod diuidi non possit? Asse¬
runt insuper Philosophi veram corporis &
spiritus vnionem non fieri, nisi vtraque priùs
perfectissimè mundata fuerint: at si vnio nul¬
la fiat corporis cum spiritu, ante perfectam
eorundem mundationem, profectò neque
vlla conueniens solutio fieri poterit, cum per
solam solutionem, eorundem fiat vnio. Si
quis mediam affectetviam, & putet in solu¬
tione Physica spiritum non in corpus siccum
coagulari, sed tantum modò inspissari, aut
densiorem reddi, nosnn secus ac si quis lacti
aut aquę farinae aliquid addens pulmentum
inde decoquat neque planè tenue neque den¬
sum; is audiat Rosarium; & Assoten in Tur¬
ba. Nisi omnia in puluerem versa fuerint, nondum
ea
Solutio¬
nem metalli
crudi non
esse solen¬
nem Phylo¬
sophorum
solutio¬
nem demon¬
stratur.
In solut.
Physica
omnia in