den
cap.
8.
Putrefa¬
ctio
elemen¬
torum
di¬
uisionem
praecedit.
70
De
materiae
tenuitate
factionem
esse
mutationem
totius
putrescentis
corpo¬
ris
substantia
ad
corruptelam
à
calido
externo.
Ga¬
leni
diffinitio
magis
vegetabilibus
&
anima¬
libus
quadrare
videtur;
Aristorelica
verò
Chemistarum
operationibus,
eamque
ampelx¬
us
est
Raim.
Lullius,
dum
loco
superius
ci¬
tato
sic
dicat.
efssectus
putrefactions
est
propriae
&
naturalis
calid
tatis
ab
innaturali
caliditate
cor¬
ruptio
Et
paulò
post.
Sic
complexionem
mutat
innaturalis
calor
quae
substantia
metalli
conuenit
in
complexionem
oppositam,
quod
tamen
facere
non
ra¬
leret,
quamdiu
staret
humiditas
calore
naturali
in¬
formata,
&
ideò
oportet
vt
prius
corrumpat
calo¬
reni
naturalem
sub
conservatione
illius.
Dicit
sub
illius
conscruatione,
vt
intelligamus
calo¬
rem
innatum
non
omninò
tolli
per
externum
calorem
putrefactionis
auctorem,
sed
tan¬
tum
hebescere,
&
deficere
propter
humidum
superfluens,
donec
eo
amoto
per
distillatio¬
nem,
aut
exsiccato
per
decoctionem,
ele¬
menta
actiua
per
calcinationes
acutiora
&
ignea
magis
reddira
vires
suas
denuò
exe¬
rant,
&
demonstrent.
Putredinem
itaque
ele¬
mentorum
diuisionem
praecedere
necesse
est:
nam
si
partium
diuisionem
quaerimus
quas
praecediti
matura
iunxit;
putrefactio
ad
eam
divisio¬
nem
via
est.
Vt
enim
mixtiò:
teste
Aristot.
est.
[unclear][/unclear]putredo:
dissolutio.
Ideò
oninia
putre¬
fiunt;
vt
magis
digesta
melius
separentur.
Vnde
Lullius
in
Cod.
In
tali
materia
simplicis
corrupta