Cap.
secundum.
91
Rosarij
lapidem
perfectum
conferre
cum
mer¬
curio,
non
quidem
decoctione,
quae
in
Elixi¬
re
maxima
est,
minima
in
argento
viuo,
aut
nulla,
sed
natura
&
radice,
quia
ijsdem
princi¬
pijs
constant,
&
quia
materia
Elixiris
ad
per¬
fectionem
deduci
nequit,
nisi
reducta
fuerit
in
mercurium,
&
subtilis
facta
instar
argenti
viui
vulgaris,
cui
Philosophi
non
minus
aë¬
riam
tribuerunt
naturam.
Sic
enim
de
eo
A¬
uicenna,
Lullius,
&
Arnaldus,
Argentum
viuum
est
homogenium
in
natura,
quoniam
aut
remanet
totum
inigne
fixum,
aut
totum
ex
eo
volat
in
fumum,
cum
sit
in
combusti¬
bile
&
aërium.
quod
perfectionis
est
signum.
Quare
sicut
argentum
viuum
sublimari
potest,
&
in
aë¬
rem
propelli,
ita
etiam
necesse
est
totam
Elixiris,
materiam
volatilem
reddi,
&
mercurium
fieri,
vt
in
alembicum
siue
in
aludel
ascendere
possit.
Vnde
Aristot.
Nihil
lapidi
nostro
conuenit,
quod
vi¬
uum
non
fuerit,
&
coelum
aëris
non
petierit.
Quae
Lapi¬
dis
aëria
natura
non
mediocrem
aliam
vtilita.
tem
adfert,
cum
causa
sit
aequalis
&
vniformis
omnino
fusionis,
quàm
aeri
adscribit
Raim.
Lullius.
His
verbis.
Si
lapis
de
subtili
substantia
non
esset,
non
posset
habere
fusionem
vniformen,
neque
dulcisica¬
tionem
cotinuam
nec
vna
pars
bene
consequeretur
aliam.
Et
per
hanc
proprietatem
opus
est,
vt
aër
in
dicta
substantia
dominetur,
hoc
est,
quod
lapis
noster
de
natura
aëria
sit
generatus,
nam
alio
modo
proprietas
aëris
in
eo
domina¬
ri
non
posset,
nisi
de
vera
ei?
substantia
sii
generatus.
His
duabus
commoditatibus
quas
pręstat
in
Elixire
mate¬
Secundum
subtilitatis
commodum.
Test.
c.
72.