Cap.
quartum.
137
sulphure,
è
quibus
oritur
tertium
sulphur.
Sed
sicut
in
superioribus
virtutem
&
vim
hu¬
midi
istius
primigenij
in
materiam
suam
at¬
tigit
Lullius,
ita
sequentibus
potestatem
lapi¬
dis
qui
nihil
deinceps
est
quam
radicalis
hu¬
mor
et
merus
ignis
in
conuersione
metal¬
lorum
dilucide
&
praeclare,
vt
semper,
de¬
monstrat.
Medicina,
inquit,
debite
praeparata
quam
do
super
corpus
fusum
vel
argentum
viuum
calefactum
proijcitur,
ratione
subtilitatis
&
igneitatis
metallum
figit
&
decoquit,
inspissat
&
coadunat:
inspissando
autem
&
coadunando
pondus
praestat,
partes
vero
ter¬
reas
magis
crassas
pro
scoria
relinquit.
Atque
haec
de
radicali
humiditate
ignea
quam
medici¬
nae
necessariam
affirmat
Geber,
vt
partes
re¬
tentas
cum
adhaerentia
sui
similis
congelet,
&
consolidet,
dicta
sufficiant.
Transeo
ad
humorem
alimentarium,
qui
vnus
est
extribus
praecipuis
chymicę
artis
principijs
seu
lapi¬
dis
elementis,
comparaturque
nonnunquam
aëri,
quemadmodum
radicalis
humor
igni.
Hic
humor
in
arte
spiritus,
aqua,
mercu¬
rius,
ventus,
fumus,
acetum
dicitur,
&
infi¬
nitis
alijs
nominibus
à
philosophis
insigni¬
tur,
saepiusque
cum
radicali
humore
con¬
funditur.
Spiritus
diffinitionem
inuenio
in
Innominato
quodam
auctore,
qui
eam
diuersa¬
vt
suspicor
à
Raim.
Lullio
mutuatus
est.
Vbi
dicitur
esse
virtui
mineralis,
in
qua
natura
metallorum
quiescunt.
Virtus,
quia
spiritualis
&
aeriae,
chymico
loquendi
more,
est
na¬
turae,
I
5
De
mercurio
solo.
De
humore
alimentario.
Eius
nomina
diversa.
Diffinitio