Cum
argentum
viuum
vul¬
gare
spiritus
locum
locum
obtinere
posiit.
Mercurius
marchasita¬
rum
in
arte
reprobatur.
146
De
radicali
humidit.
ignea
prout
est
in
natura
sua
spiritus
physici
vi¬
cem
fortè
supplebit,
cum
sit
propinqua
me¬
tallorum
materia?
Quodquam
verum
sit,
philosophi
satis
declarant,
quiasserunt
nul¬
lum
argentum
viuum
à
terra
coagulari
quod
antea
coagulatum
non
fuerit,
at
mercu¬
rius
vulgi
in
mineris
terrae
nunquam
co¬
agulatus
fuit,
proinde
neque
à
sulphurè
siue
terra
purgata
coagulari
poterit:
ha¬
bet
enim
nimis
crudam,
grossam,
&
indigè¬
stam
substantiam,
quam
vt
ipsam
penetret,
&
in
naturam
eius
vertatur,
aut
cum
anima
misceatur
eamque
in
corpore
detineat.
Non
inficior
tamen
quin
auro
vel
argento
solu¬
to
iunctum
post
digestionem
dibitam,
sub¬
tilia
honumque
modos
philosophis
vsitatos
spiritus
vice
fungi
possit,
&
in
sulphur
con¬
uerti,
aliasque
omnes
spiritus
physici
condi¬
tiones
obtinere,
in
natura
autem
sua
perma¬
nens,
minime.
At
si
vulgare
argentum
viuum
prout
est
in
natura
sua,
spritum
arti
praebe¬
re
non
potest,
quomodo
mercurius
anti¬
monij
coeterumque
marchasitarum,
&
thu¬
tiae,
&
magnesiae
in
examinè
persistet,
cum
is
sit
multo
ignobilior,
contaminatior,
mi¬
nusque
fixioni
idoneus,
imo
proportionea
mixitione
elementorum,
ac
specie,
ab
hy¬
drorgiro
vulgari,
aut
metallorum
mercu¬
rio
plurimum
differens,
haec
cum
ita
se
ha¬
beant,
necessario
ad
argentum
viuum
metal¬
lorum
recurrendum
erit,
cum
id
sit
verum
artis