Cap.
sextum.
219
eluduut,
nempe
frigiditatem,
qua
attrahere,
retinere,
&
coagulare
aquam
suam
non
pos¬
sunt;
dissimilitudinem
naturae,
qua
aquę
suę
terrae
adherere
eamque
sibi
adglutinate
ne¬
quit:
&
grossitiem,
qua
ab
ingressu
in
argen¬
tum
viuum
&
metalla
imperfecta
prohibe¬
tur.
Quae
cum
contrario
modo
se
habeant
in
terra
philosophorum,
illa
sola
artifici
inue¬
stiganda
erit.
Sed
spiritus
chymici
primarij,
sulphur,
elici
possis.
arsenicum,
&
argentum
viuum
forte
nobis
terram
hanc
tantopore
expetitam
suppedi¬
tabunt?
At
istos
diximus
saepe
esse
homoge¬
nios
in
natura,
ita
vt
partes
eorum
terreae
ab
aquosis
seu
oleosis
separari
nequeant,
aut
dif¬
ficilime
&
per
consumptionem
ipsorum.
Quod
experientia
verum
depraehenditur,
nam
si
ad
sublimandum
ponantur,
tota
illo¬
rum
substantia
ascendit,
nullis
in
fundo
va¬
sis
relictis
fecibus.
Si
autem
figantur
per
cal¬
cinationem,
vel
praecipitationem
multum
de
illorum
substantia
deperditur
&
dissipa¬
tur,
ita
vt
ex
centum
libris
sulphuris
vix
tres
residuae
fiant,
&
in
terram
rediguntur,
cui
fu¬
sio
non
est
neque
ingressio,
argentumque
vi¬
uùm
tanquam
à
sua
natura
alienum
respu¬
entem.
Deinde,
cum
terra
iphilosopho¬
rum
debeat
mercurium
siue
aquàm
suam
fi¬
gere,
ninil
autem
figere
possit,
quod
fixum
non
sit,
aut
quod
fixi
naturam
in
se
non
habeat,
An
è
spiri¬
tibus
terra
elici
possit.