39
Dialogus
Primus.
modi
seculi
res
infinitae
sint,
&
infinitae
in¬
super
earundem
potestates,
infinitique
scien¬
tia,
non
existat
nisi
tantum
infinito,
mor¬
talis
homo
ob
id,
aliqualem
excusationem
meretur,
at
vnusquisque
nostrum,
tunc
con¬
tumeliosè
reprehendi
debet,
quando
vel
id
quod
humanus
intellectus
assequi
potest,
ne¬
gligentia
quadam
ignorat,
vel
captiosa
ra¬
tione,
&
vitiosa
seductione,
veritatem
ip¬
sam
occultat.
Si
igitur
homo
callet,
quod
causa
qua
vulgare
aurum
corruptionem
in
terrae
visceribus
non
experitur,
in
aqua
persistit,
in
aere
viuit,
&
igne
se
tuetur,
perfecta
sit
commixtionis
proportio,
quam
inter
se
substantiae
elementares
habent,
pro¬
pter
longam
sagacissimae
naturae,
&
diu¬
turnam
elaborationem,
ex
qua
mirandam
huiusce
metalli
impassibilitatem,
&
quo¬
dammodo
formae
suae
perpetuitatem,
depen¬
dere
perhibemus,
quomodo
contendere
potest
homo,
quòd
vulgare
Aurum
deuoratum
&
ingestum,
talia,
&
tanta
(vt
dicunt)
in
nobis