Cap.
septimum.
235
suam
debeat
transformare,
&
aurum
&
ar¬
gentum
per
naturam
solummodo
perfecta
id
non
efficiant,
tincturae
dici
non
poterunt;
per
examinationem
enim
os
argento
immix¬
tam
recedit,
&
in
fumum
resoluitur,
auri
&
argenti
quantitate
non
aucta,
argentum
verò
siue
aes
etiam
ab
auro
per
separationis
aquam
denuo
diuiditur,
idipsum
intellexit
Auicen¬
na
cum
ait.
Aurum
est
corpus
perfectum
sine
su¬
perfluitate
aut
diminutione,
quod,
si
imperfecta
sibi
commista
sola
liquefactione
perficeret,
esset
eli¬
xir
ad
rubeum.
Argentum
vero
est
corpus
fere
per¬
fectum,
quod
si
fusione
solae
perficeret
imperfecta,
esset
tinctura
ad
album,
vel
elixir,
quod
non
est,
quiae
natura
ad
perfectionem
solum
operatur,
&
perfe¬
ctio
in
his
tantum
est
simplex,
inseparabilis
&
in¬
commiscibilis.
Si
itaque
ista
perfecta
corpora
cum
im¬
perfectis
commiscerentur,
non
ideo
imperfecta
per¬
fecta
euaderet,
sed
potius
eorum
perfectio
cum
im¬
perfectis
diminueretur.
Vt
tamen
ossendat
aurum
&
argentum
meliorari
posse,
addit.
Sed
si
fa¬
cta
fuerint
plusquamperfecta
in
duplo
vel
in
quadru¬
plo,
vel
centuplo,
vel
millecuplo,
in
tantum
perficerent
imperfecta.
Postmodum
etiam
docet
quomodo
id
fieri
possit
Si
ducantur,
nempe,
in
fugam
cum
vo¬
latili,
hoc
est,
si
debite
dissoluantur,
ita
vt
sublimari
&
distillari
possint
post
resolutio¬
nem,
&
puriora
reddi,
quam
sint
in
natura
sua.
Insuper
cum
tinctura
philosophorum
debeat
corpus
tinctum
in
naturam
suam
trasformare
&
phi¬
Quomodo
aurum
&
argent.
me¬
liorari
pos¬
sit.