Secundo
modo.
Lapis
dici¬
tur
tinctura
&
forma
metallorum.
Diffinitio.
Aurum
non
dici
posse
tincturam.
234
De
Tinctura
alba
vel
rubea
quam
forma
metallorum
imperfectorum,
&
tanquam
ea
tingens
in
Solem
&
Lunam.
Et
tum
diffinitur
à
Richardo
Anglico.
Sub¬
stantia
quae
tingendo
tinctum
in
naturam
suam
transformat,
&
secum
sinè
vlla
separatione
per¬
manere
facit,
docens
naturam
contra
ignem
prae¬
liari,
ita
vt
natura
figentis,
tingentis,
&
tincti
con¬
cordent.
Ex
qua
diffinitione
elicitur,
nihil
tincturam
dici
posse,
nisi
quod
tingit.
Au¬
rum
itaque
naturale
quamuis
albedinem
argenti
sibi
certa
proportione
commisti
ce¬
let,
tamen
tinctura
dici
non
potest;
similiter
nec
argentum
aes
sibi
admistum
habens,
quia
quamuis
haec
in
se
recipiant,
&
quodam
mo¬
do
abscondant,
tamen
illis
colorem
non
praestant;
nisi
qui
ipsis
adimitur.
Vnde
au¬
rum
quod
argentum,
&
argentum
quod
aes
commistum
habet,
perfectionis
suae
dimi¬
nutionem
patiuntur.
Aurum
enim
purum
&
putum
viginti
quatuor
graduum,
siue
ca¬
rattorum,
vt
vocant,
per
admixtionem
par¬
tis
vnius
vicesimę
quartae
argenti,
gradu
vno
descendit,
&
deterius
fit,
&
postea
non
nisi
viginti
trium
carattorum
censetur.
Similiter
&
argentum
quod
in
perfectione
sua
duode¬
cim
denariorum
statuebatur,
additione
vnius
denarij
aeris
non
iam
duodecim
vt
prius,
sed
vndecim
tantum
indicatur:
&
eodem
modo
de
reliquis
proportionibus
decernendum.
Deinde
cum
tingens
tinctum
in
naturam
suam