refert
au¬
rum
&
arg.
Quod
accidentia
propria
&
com¬
munia
cum
au¬
ro
&
arg.
habeat.
46
APOLOGIA
refert
au
dentium
propriorum
cum
vtrisque.
Primùm
norunt
inauratores
cum
nul¬
lo
alio
metallo
argentum
viuum
li¬
bentius
coire,
quàm
cum
auro
puro,
hinc
cum
argento,
ex
quibus
malag¬
ma
conficiunt,
praesertim
ex
auro
&
argento
viuo;
cùm
volunt
inaurare
vasa,
&
quò
purius
vtrunque,
eò
cele¬
rius
miscetur
alterum
alteri.
Quod
nulla
alia
ratione
fit,
quàm
propter
si¬
militudinem
totius
substantiae.
Caete¬
ra
verò
metalla
non
ita
libenter
am¬
plectuntur
argentum
viuum,
aut
si
coit
cum
iis,
vt
cum
stamno
&
plum¬
bo,
non
propter
similitudinem
sub¬
stantiae;
sed
propter
indefinitum
eo¬
rum
humidum,
aut
quòd
illis
inest
ar¬
gentum
viuum.
Quod
autem
argento
viuo
eadem
quae
in
argento
&
pro¬
priè
auro
diximus
accidentia,
insint,
etiam
demonstratione
probatur.
Om¬
nis
enim
humidi
oleosi
vnctuosi
&
sulphurei
expers
est.
Hinc
non
exuri,
minùs
inflammari
potest.
Hinc
in
il¬
lud
ignis
imperium
non
habetur,
nec
sulphur,
quod
omnia
exurit
metalla,
auro