135
Dialogus
Tertius.
paulò
post,
cum
alui
excrementis,
silices
du¬
ros
ingestos
egerebat.
quid
igitur
obstat,
quin
asseramus,
animalis
insaniam
eò
ipsum
per¬
ducere,
vt
absque
delectu
Ferrum
mandu¬
cet,
quamuis
in
vsum
id
sibi
vel
cibi,
vel
medicamenti
nequaquàm
deueniri
cogno¬
scat?
porrò
Albertus,
Struthium
esse
uecor¬
dissimum
animal,
apertè
scripsit,
&
Pli¬
nius
etiam
insaniam
eius
irridens,
sed
non
minus
(inquit)
stoliditas
in
tanta
reliqui
corporis
altitudine,
cùm
colla
frutice
occul¬
tauerint,
latere
sese
existimantium.
quòd
si
haec
fortè
probare
nolles,
tunc
dicerem,
Stru¬
thio
camelum
ferrum
comedere,
atque
eo
nu¬
triri,
non
ex
parte
Ferri
perfectè
concreta,
sed
à
metallico
succo
nondum
densato,
qui
adhuc
in
ipso
Ferro
ob
suam
imperfectionem
inesse
censetur,
alimentum
desumit,
quòd
quidem
a
depuratissimo
Calybe
non
seque¬
retur.
A.
quantum
ad
Struthium
perti¬
net,
nihil
amplius
habeo
quod
tibi
repugnet,
sed
circa
principalem
instantiam,
vel
tu
mutare