139
Dialogus
Tertius.
videntur,
altero
à
materia,
ex
qua
accen¬
duntur;
per
quem
maximè
sursum
feruntur,
&
vndiquaque
disperguntur:
altero
verò
huic
contrario,
ad
sui
ipsarum
principium,
ac
velut
radices
vergente,
per
quem
considunt,
&
contrahuntur.
etenim,
si
facis
quam
ma¬
ximè
supernam
extremitatem
accenderis,
confestim
ad
infernam
perueniet
ignis,
&
si
postquam
Lucernae
flammam
extinxeris,
ad
extremum
fuliginosae
fauillae
sursum
vergen¬
tis,
alium
ignem
admoueris,
iam
rursus
ar¬
dentem
Lucernae
funiculum,
videbis,
cùm
nihil
tale
fieri
possit,
si
ignis
motum
sursum
tantùm
haberet,
&
quae
sequuntur.
A.
quod
ignorantia,
vt
dicitur,
admirationem
pa¬
riat,
rationabiliter
dictum
fuisse
comperio,
hinc
enim
Plinius
admirabatur,
quia
cau¬
sam
à
te
dictam
vtique
ignorabat.
sed
Au¬
rifices
nostri,
dictis
ne
fortasse
auctoribus,
assentiuntur?
cùm
enim
proprij
sint
profes¬
sores,
illis
credere
consentaneum
est,
affir¬
mant
ne
ignem
paleae
facere
ea
quae
Plinius,
Macro¬
T
2