PARACELSI
DICTIONARIVM.
136
nis.
Nihil
deinceps
de
se
generant,
quod
ex
coniunctione
duorum
contrariorum
&
specie
differentium
seminum
enascantur,
vt
ex¬
homine
&
bruto:
nonnunquam
etiam
ex
veneficis
parentibus.
In¬
de
sumpserunt
olim
gigantes
originem,
&
alij
contra
naturae
leges
monstrosi
homines
horrendi
visu,
&
execrabiles.
Non
honestiùs
hominum
malitia
factum,
qui
bruta
diuersarum
specierum
vnà
vi
cogunt,
vt
equum,
&
asinam,
in
generationem
baiulatorum
sapien¬
tiae
huius
mundi:
quae
etiam
monstra
sunt
ad
generationem
inepta
ac
sterilia,
ab
istis
abhorrente
natura
prorsum
vt
ab
alijs.
Narratur
historia
quae
non
vsque
adeo
multis
elapsis
temporibus
accidit
Sa¬
lisburgi,
de
monstro
in
conterminis
illis
Carinthiae
regionibus
à
ve¬
natoribus
in
sylua
reperto,
qui
cum
canibus
illud
mordere,
nolen¬
tibus
comprehendissent,
ab
istis
solummodo
circunseptum
ad
E¬
piscopum
suum
adduxerunt,
humana
planaque
facie
conspicuum,
manibus
pedibus
ac
digitis
similibus,
reliquis
verò
membris
omni¬
bus
pilosum
vt
brutum.
Quatuor
gradiebatur
satis
demissis
pedi¬
bus
vti
porcus.
Apposito
cibo
ac
potu
gustare
nihil
vnquam
voluit
verberibus,
punctionibus,
vstionibus
ac
varijs
alijs
tormentis
ten¬
tatum
est,
si
quid
vocis
articulatae,
vel
brutalis
ab
eo
extorqueri
pos¬
set,
at
frustra.
Meticulosum
valde,
lucem
atque
hominum
fugiens
praesentiam,
abdere
se
quouis
loco
nitebatur,
tertia
tandem
luce,
quàm
rarò
comprehensa
praeterire
solent,
interijt.
Morbilli,
pustulae
sunt
venereae,
nonnunquam
etiam
de
vene¬
reo
morbo
dicuntur.
Morellum
est
solatrum.
Morphea,
est
species
leprae,
alborae
non
absimilis.
Morus,
est
apostema
referens
aspectu
morum.
Mulae,
sunt
pustulae
exfrigore
vel
calore
ortae.
Mumia,
dicitur
non
solùm
humana
caro,
balsamo
condita,
sed
etiam
alia
quaeque,
non
per
se
mortua
sed
occisa,
&
medicata
cura¬
tiuae
facultatis.
LI
4
Mumia