SOLVTIO
QUINQVE
quamuis
hunc
modum
quodammodo
metallis
adaptare
posse¬
mus.
De
tertio
modo
dicimus
quòd
omne
quod
est
in
motu
ad
formam,
ad
quàm
ultimo
ordinatur,
debet
dici
imperfectum,
cum
autem
fuerit
in
fine
motus
debet
dici
per¬
fectum,
&
de
hac
perfectione
&
imperfectione
est
loquen¬
dum
in
metallis.
Cum
igitur
solum
aurum
iam
peruene¬
rit
ad
finem
motus
&
sit
formatum
secundum
primam
&
ueram
intentionem
naturae,
ipsum
solum
dicetur
perfectum,
&
cum
reliqua
metalla
sint
in
motu
ad
formam
auri,
dicen¬
tur
imperfecta,
quamuis
habeant
formas
adinuicem
diuer¬
sas,
per
quas
permanent
&
terminantur,
&
sint
perfecta
quodammodo
in
sua
specie.
Attamen
non
sunt
in
ultimo
ter¬
mino
motus
in
quo
est
ultima
perfectio.
per
quod
patet
quo¬
modo
sit
dare
gradus
in
formis
secundum
antiquos
&
quo¬
modo
non,
&
patet
quòd
non
est
dare
in
metallis
nisi
unam
formam
proprie,
scilicet
auri,
quia
sub
forma
illa
transito¬
ria
non
perficiuntur..
Natura
ergo
in
ultimo
termino
mo¬
tus,
denudat
ea
ab
illa
forma,
&
reducit
in
materiam
pri¬
mam
&
perficit
in
aurum
&
ibi
est
status.
Eodem
modo
ars
informando
ea
liquefacta,
cum
lapide
suo
necessario
reducit
ea
in
materiam
primam
&
in
momento
perficiuntur.
Generationem
autem
metallorum
imperfectorum
à
natura,
non
dicimus
esse
à
casu
superueniente
naturae,
&
à
proposito
propter
causas
impedientes,
sicut
quibusdam
antiquis
&
mo¬
dernis
uisum
est,
et
sicut
nobis
(propter
iam
dicta)
uisum
fuit.
Sed
generata
sunt
ex
propria
intentione
naturae,
cum
sint
in
uia
&
semita
ad
generationem
auri.
Ita
quòd
quidam
iam
extimauerunt,
quòd
natura
non
generat
aurum
nisi
prout
fit
transitus
per
dispositiones
&
naturas
&
formas,
metallorum
imperfectorum.
Et
quia
res
casuales
à
propo¬