211
ARGYR.
ET
CHRYSOP.
probauerimus
tum
ex
similitudine
to¬
tius
substantiae,
tum
ab
accidentibus
propriis
vtriusque
communibus,
tan¬
tò
tamen
verius
esse
existimandum
erit,
quantò
certum
est
argentum
&
aurum
finem
esse
&
periodum
naturae
metallicae
non
secus
ac
vitrum
finem
omnium
corporum
naturalium.
Finem
dico,
quòd
ignis
illa
dissoluere
aut
cor¬
rumpere
non
possit,
sed
omnem
vim
artis
tolerent,
atque
eadem
semper
persistant,
quod
propriè
de
aurò
&
vi¬
tro
dici
oportet;
sed
illud
à
natura
or¬
tum
est,
hoc
ab
arte
elaboratum:
haec
de
caeteris
corporibus
ita
dici
non
pos¬
sunt,
quae
non
sunt
proxima
&
imper¬
mutabilis
materia,
sed
assiduis
muta¬
tionibus
obnoxia.
Argentum
autem
viuum
à
sua
causa
efficiente
nihil
aliud
fieri
potest,
quàm
argentum
aut
aurum,
ceu
cinis
igne
violento
agente
vitrum.
Omnia
igitur
argumenta
tua,
quae
ex
discrimine
corporum
eiusdem
no¬
minis,
sed
diuêrsae
rationis,
attulisti
E¬
raste,
hac
distinctione
euertuntur.
quod
corporum,
quae
sunt
eiusdem
nominis,
O
ij
Aurum
&
argen¬
tum
finis
naturae
metalli¬
ca:
vitrum
est
finis
omnium
corporum
natura¬
lium.
Distin¬
ctio
na¬
turae
cor¬
porum
eiusdem
nominis,
sed
diuer¬
sae
ratio¬
nis.