DIALOG.
APOLOG.
49
carneolos,
hyacinthos
aliosque
pretiosi
ge-
neris
lapillos,
tusos,
coctosque
phthisicis
non
plus
profuisse,
quàm
si
vitrum
deuorassent,
aut
silicem.
Quare
haec
ad
aegroti
crume¬
nae
euacuationem,
non
corporis
refectio¬
nem
ab
Arabibus
hominibusque
fanaticis
inuenta
clamant
Athenienses.
nec
video
quo
tandem
modo
illorum
clamores
falsi
re¬
darguantur.
sunt
enim
omnium
metallo¬
rum;
lapidum,
&
mineralium
partes
tam
crassae,
vt
in
nostrum
corpus
rarissimum
&
spiritibus
subtilissimis
praeditum
cedere
ne¬
queant.
CH.
Immò
tui
tecum
magis
verè
errant,
quàm
clamant
Athenienses.
Quip¬
pe
quòd
mineralia
quaedam,
non
corpus
tantum
humanum,
sed
aurum,
stannum,
plum¬
bum,
instar
fulguris
cuiusdam
pertranse¬
unt.
Argentum
viuum,
me
nihil
à
veritate
alienum
dicere,
suo
probat
exemplo.
huius
enim
spiritus
frigidi
hominem
longè
re¬
motum
feriunt
paralysi;
calidi
verò
destil¬
latorem
insigni
capitis
ardore
afficiunt.
cum
igitur
argentum
viuum
cunctis
insit
metal¬
licis,
equidem
ea
in
hoc
exaltata
spiritus
e¬
ducent
non
modo
subtilitate
analogos
no¬
stris,
sed
multo
penetrantiores.
Atque
vt
de
D