DIALOG.
APOLOG.
55
contractioris,
morbisque
lue
ipsa
peioribus
ad
extremum
vitae
halitum
discrutiabantur.
CH.
Fateor,
nihilominus
(vt
tuae
illae
can¬
tharides)
argentum
viuum
certa
quadam
praeparatione,
dosi,
&
mixtura,
diuinum
euadit
pharmacum,
&
solus
tam
horrendae
luis
[GR]
ριζτομὸς
[/GR]
dici
meretur.
PH.
Nempe
quando
enecatur.
nonne
hoc
diceres?
CH.
Sanè.
rectè
enim
enecatus
Mercurius
non
recrudescit,
non
rodit,
non
putrefacit:
sed
illam
veneream
contagionem
radicitùs,
im¬
mò
eradicitùs
extirpat.
sed
quid
rides?
PH.
Quia
nequeo
non
deridere
aliquorum
insaniam,
dum
Panthera
vel
tigride
ferocio¬
rem
cicurare,
&
immortalem
iugulare
ten¬
tant
Mercurium.
Quare
alij
hunc
in
aceto,
alij
in
succo
limonum,
sputo
iejuni,
lixi¬
uio,
aut
vrina
pueri
suffocant:
sextus
suspen¬
sum
tenet:
septimus
pręcipitem
agit:
octa¬
uus
verò
sepelit
in
aerugine:
nonus
stanno
includit:
decimus
enecat
hoc
modo:
Ac¬
cipe
argenti
viui.
q.v.
mortario
plumbeo
impone:
quod
linteo
obducitur
cineribus
cribratis
ple¬
no,
super
cineres
liquatum
plumbum
septies
ef¬
fundito,
&
tunc
Mercurium
exanimatum
in
fundo
(ô
plumbeum
&
profundissimum
com¬
D
iiij