DE
PRINCIPIIS
xta
esse
principia
tam
artis
quàm
naturae.
Quia
igitur
sic
conueniunt
in
materia
proxima
&
agente
&
modo
mix¬
tionis,
ideo
habent
inter
caetera
mixta
circularem
generatio¬
nem
adinuicem,
ut
dixit
Hermes,
Rasis
&
alij
philosophi.
Sicut
enim
elementa
parum
distant
à
materia
sua
prima
ex
qua
sunt,
&
ideo
adinuicem
circulariter
generantur,
sic
&
metalla,
sed
aliter.
Quia
generatio
metallorum
est
omni¬
no
reciproca
&
conuersiua
propter
aequalem
quasi
suam
per¬
fectionem
&
paruam
distantiam
à
materia
sua
prima,
nec
hoc
magis
ordinatur
ad
istud
quàm
econuerso.
In
metallis
autem
secus
est,
quia
omnia
de
se
sunt
imperfecta
praeter
so¬
lum
aurum,
scilicet
in
aliquo
gradu
imperfectionis:
&
ordi¬
nantur
omnia
ad
aurum
solum,
sicut
ad
finem
ultimum,
ideo
non
reuertuntur
postquam
facta
sunt
aurum.
Signum
autem
transmutationis
eorum
à
natura
in
aurum
est
mixtio
eorum
in
una
minera
&
successiua
mutatio.
Si
enim
essent
perfecta
&
completa
ad
naturam
unam
&
completionem
unam
determinatam,
scilicet
ad
illam
in
qua
sunt,
tunc
pro¬
culdubio
non
essent
conuertibilia
ad
aliam,
nisi
prius
redu¬
cerentur
in
non
metallum.
Cum
igitur
primo
&
ultimo
retineant
nomen
metalli,
non
egent
nisi
forma,
qua
nomi¬
nentur
nomine
alterius
metalli,
scilicet
auri,
&
hanc
for¬
mam
nouam
&
ultimam
dat
natura
in
mineris
absque
li¬
quefactione,
&
ars
extra
mineras
cum
liquefactione.
Ex
dictis
nunc,
&
prius
patet,
quòd
natura
duplicem
mo¬
dum
assumit
in
generatione
auri,
unum
per
se
&
primo,
sci¬
licet
quia
generat
aurum
in
mineris
proprijs
&
ex
suis
prin¬
cipijs.
Alium
per
se,
sed
non
primo,
scilicet
quia
primo
ge¬
nerat
aliquod
metallorum
imperfectorum
ex
eisdem
princi¬
pijs
in
sua
minera,
&
conuertit
ultimo
ipsum
in
aurum.