DIALOG.
APOLOG.
59
valde
noxium
esse,
nemo
non
fatebitur
rectè
philosophantium.
CH.
Vtrumque
scru¬
pulum
tum
tui
Galeni,
tum
nostrae
expe¬
rientiae
viua
voce
euellam.
Nam
quis
in
salibus
Theriacalibus,
tot
florum,
tot
aro¬
matum
species
recipientibus
vel
sensit
vn¬
quam
empyreuma,
vel
operandi
impoten¬
tiam
animaduertit?
hoc
solum
desidera¬
tur,
eos
non
aequè
magno
agere
periculo:
id
quod
desiderari,
mea
certe
sententia,
quàm
frui
optabilius
est.
Eam
igitur
esse
ignis
non
cuiusuis,
sed
chymici,
naturam
intelllige:
vt
arcanum
nunc
in
sale,
nunc
in
sulphure,
nunc
in
Mercurio
latitans
sem¬
per
retineat,
auolare
nunquam
permittat.
Quod
verò
empyreuma
attinet,
id
nobis
ostendit
Pyrotechnia;
Medicamenta
quan¬
to
diutiùs
in
igne
manserint,
tanto
minus
habere
in
se
adustionis:
quia
scilicet
sul¬
phur
peregrinum
diuturna
combustione
euanuit.
PH.
Vicisti
me,
Chymista:
atque
ita
vicisti,
vt
qui
tuam
peritiam
furtiuis
qui¬
busdam
interrogatiunculis
expiscatus
re¬
dire
ad
Galenicos
institui:
nunc
tibi
serui¬
tutem
seruire
perpetuam
non
recusabo,
&
ciniflonis,
argillarij
vigilisue
locum
sub¬