EPISTOLAE
CHYM.
67
liquot
scholijs
latinis
mandauit
litteris,
&
publicè
in
Academia
Basiliensi
dictauit.
Verùm
esto,
"Paracelsum
germanicè
tantum
locutum
esse".
quin
&
tantùm
graecè
Hippo¬
crates.
vterque
scilicet
patriam
tantum
lin¬
guam.
Hoccine
in
Paracelso
reprehensione
dignum,
&
prętereundum
in
Hippocrate,
A¬
etio,
Actuario,
Galeno,
Moschione?
Totus
à
iustitia
alienus
est
ille
Galenista,
nihil
sa¬
ni
obtinet,
nihil
modesti.
Nam
quid
mea
refert,
Graecusne
legatur,
an
Anglus?
Ita¬
lus,
an
Gallus
scriptor?
Siccine
nos
peregri
no
lumine
delectari
ęquum
est,
vt
natiuos
despicatui
habeamus
soles?
Quid
impedit,
[GR]
εαννους
πάρῆ
[/GR],
Heluetiam
Angliam,
aut
quam¬
uis
terram
Graecos
vt
mechanica
(qua
ta¬
men
olim
efferebantur)
sic
etiam
medica
co¬
gnitione
superare?
soli
Graeci
medici?
nul¬
la
rerum
mutatio,
nulla
vicissitudo
est?
im¬
mo
plurima.
Nam
Italia,
Gallia,
Germa¬
nia,
Hispania,
Dania,
nostraque
toto
diuisa
orbe
Britannia,
omnium
artium
domine
&
sospitatrices
florent.
hîc
sedent
scientiae,
hîc
habitat
Medicina,
hîc
Hygiae
&
Pana¬
ceae
fanum
est,
hîc
Hippocrates
suis
exu¬
lans
excipitur,
&
Galeni
opera
poliuntur
E
ij