115
73
EPISTOLAE CHYM.
procedit, hominem in viam seducit (ne ab
Hippocrates verbo discedam) planè inuiam.
Immo in physicarum rerum administrati¬
one Christus ipse totius rationis fons, plu¬
rimam fidem sensibus esse habendam apertè do¬
cet. Nam quando Thomas ille didymus de
Christi resurrectione nonnihil addubita¬
ret: [GR] φέρε [/GR], inquit [GR], τοκδάκτυλόν σουῶδε, καὶί δὲ
ταὲ χειραέ μου. καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου, καὶ βά¬
λεεις τὴν πλευραν μοῦ. καὶ μὴ ἄπιστος γίνου
ἀλλὰ πιστος [/GR]. iterum, [GR] ψηλαφησατέ με καὶί δὲ–
τε, ὅτιπνευμα σάρκα καὶ ὀσέα οὐκ εχει, καθὼς
ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα [/GR]. Vtinam tam verè prae¬
ceptoris exemplo physicam suam philo¬
sophi ad sensus regulam, non imaginatio¬
nis suae somnium instituissent. Quos si nunc
interroges, quo tandem pacto sensibilia
corpora ex elementis non sensibilibus, aci¬
da ex insipidis fiant, non respondent, "veni,
tange, vide, oculum digitumque adhibe: sed, cre¬
de, contemplare, imaginare, illudque Aristoteli¬
cum perdisce"; [GR] δεῖ μὲν τὸν μανθάνοντα πιστεύειν [/GR].
illiberale profectò dictum, tantoque phi¬
losophiae patrono nimis indignum. Nihil
enim medico tyroni accidere queat cala¬
mitosius, quàm suae artis fundamentum
20. Ioa.
27.
24. Luc.
39.