DE
CERVISIA
OPVSC.
39
conuertant
homines.
Postremò,
differunt
Cer¬
uisiae
plurimum
inter
se
consistentia,
sapore,
co¬
lore,
odore,
aetate,
viribus
seu
facultatibus.
Con¬
sistentia
quidem,
quia
aliae
aliis
crassiores
sunt,
tenuiores
aliae:
illae
diutius
in
corpore
hęrent,
hae
verò
facilè
permeant.
Mediocris
substantiae
o¬
mnia,
etiam
mediocria
praestant.
Color,
qui
à
substantia
nunquam
auellendus
est,
is
omnibus
Ceruisiis
est
spiceus
vel
subspiceus,
ruffus
aut
subruffus.
Sed
vulgus
diuidit
Ceruisias
in
albas
&
nigras;
licet
nullae
verè
iis
tingantur
colori¬
bus.
Ac
albas
vocant
triticeas;
quae
colore
sunt
spiceo,
aut
subspiceo,
&
tenuiores:
nigras,
hor¬
deaceas;
quae
potius
ruffescunt
crassaeque
sunt.
Istos
verò
colores
contrahunt
à
frumento,
lu¬
pulo,
atque
etiam
coctura,
secundum
quod
mi¬
scentur
plus
vel
minus,
diutiusque
coquuntur:
ita
etiam
colores
Ceruisiarum
fiunt
dilutioris,
aut
tinctioris
coloris.
Sapor
Ceruisiarum
est
aut
dulcis,
seu
subdulcis,
aut
amarus,
seu
suba¬
marus:
ac
triticeae
omnes
dulcescunt:
hordea¬
ceae
verò
aut
sunt
amarae,
aut
saltem
amarescunt,
prout
plus
vel
minus
recipiant
lupuli.
Nam
a¬
maror
ille
à
lupulo
contrahitur.
Odorem
vi¬
dentur
habere
communem,
nec
ingratum,
qua¬
lem
fere
ipsum
maltum,
seu
polenta
spirant,
cum
lupuli
odore
permixto.
Aetate
differunt
Cerui¬
siae;
aliae
enim
sunt
recentes,
aliae
vetustae.
Deni¬
que
viribus
&
facultatibus
à
se
inuicem
plurimum
dissident:
aliae
enim
inflant,
oppilant,
ventricu¬
lo
graues
sunt,
colicas,
nephritides,
dissurias
&
C
4