46
THADD.
HAGECII
lupuli,
vt
supra
meminimus,
eadem
vbique
ra¬
rio
seruatur;
neque
idem
cocturae
modus.
Vnde
fit,
vt
Ceruisiae,
quae
plus
malti,
minus
lupuli
ad¬
miserunt,
dulciores
fiant
aliis:
quib.
autem
plus
lupuli
adiicitur,
amariores
fiant,
caputque
magis
tentent.
Ex
tritico
passim
omnes
in
vniuersum
dulcescunt,
&
albescunt:
ex
hordeo
amarescunt,
crassioresque
fiunt.
Postremò
hinc
etiam
li¬
quet,
Ceruisiam
nostram
eiusmodi
esse
tempe¬
ramenti,
quale
iam
diximus:
quoniam
bibita
nec
refrigerat,
nec
sitim
sedat,
ac
foris
admota
mirificè
dolores
lenit,
inflammationes
mitigat,
&
ad
lassitudines
etiam
mirè
conducit,
si
ea
cali¬
da
foueantur
partes.
Constat
autem
ea
omnia,
quę
hisce
facultatibus
praedita
sunt,
[GR]
ἀνώδυνα,
παρ¬
ηγορικα,
&
λυσίπονα
[/GR]
vocari;
esseque
primo
vel
se¬
cundo
ordine
calida,
tenuisque
substantiae,
denique
ita
temperata,
vt
familiaritate
elementorum
cor¬
pori
nostro
consentiant.
Nam
quia
dolorem
se¬
dant,
causam
illius
aequabilem
reddunt;
temperiem
demulcent,
corporis
substantiam
fouent:
ea
omnia
moderato
calore
suo
vt
praestent,
necesse
est:
qua¬
lia
sunt
Malua,
Althea,
Chamomilla,
Mellilotus,
semen
Lini,
&c:
quibus
iure
nostra
Ceruisia
alba
adnumerari
potest.
Earum,
quae
meraciores
sunt,
calidiores
censentur,
sanguinem
viscidiorem,
lenti¬
orem,
pinguioremque
gignunt;
sunt
boni
succi,
&
multum
nutriunt:
praesertim
quando
ex
optimis
frugib.
parantur
beneque
decoquuntur.
Illa
ve¬
rò
facultas
nutriendi
è
solo
tritico
proficiscitur.
Ac
quod
nutriant,
huius
euidens
signum
apparet
in
vtri