Paracelsici
Deum
ar¬
guunt
men¬
dacij
12
THOM.
ERASTVS
donati
sumus
ante
tot
retrò
acta
secula
qua
fronte
audent
Paracelsici
dicere,
voci
ferari,
scribere,
venteres
omnes
insaniuis¬
se,
vera
principia
ignoravisse,
non
Medi¬
cos
sed
carnificies
exstitisse?
An
hoc
non
est
Deum
mendacij
damnare?
&
om¬
nium
seculorum
cruditos
ruditatis
&
inscitiae
accusare?
FVR.
Exhorrui
ista
audiens.
Etenim
huc
usque
stultam
dun¬
taxat
&
perniciosam
esse
Paracelsicorum
gloriationem
opinatus
fui,
nunc
etiam
im¬
piam
in
Deum,
&
planè
exsecrabilem
es¬
se
video.
Quippe
non
solum
Deum
opt.
Max.
invidię
arguit,
verùm
etiam
men¬
daces
(horrendum
dictu)
sacras
literas
ef¬
ficit.
Nam
si
nulli
adhuc
ante
Paracel¬
sum
vera
artis
principia
cognita
fuerunt,
nec
medendi
scientia
mortales
donati
fuerunt,
probatione
alia
non
esset
opus,
ubi
à
sacris
literis
nostra
confirmatur
sententia,
&
damnatur
aliena.
memini
in
secunda
partè
Antiparacelsic.
disputa¬
tionum
perspicuè
demonstratum
fuis¬
se,
quatuor
illa
corpora
quae
Elementa¬
vocamus,
corporum
omnium
mistorum
esse
materiam:
&
omnem
mihi
ex
ani¬
mo