330
DVELLVM
ANIMI
Ad
asylum
igitur
confugientes,
verbum
Dei
voluamus
in
animo,
ne
videant
vanitatem
o¬
culos
auertendo.
Cùm
nec
sic
potuerit
vincere,
mox
rediturus
nouum
adferet
alijs
virulentius,
vt
est
istud:
Et
eritis
tanquam
Dij
scientes
bonum
&
malum.
Iam
demum
vtitur
primo
suo
cornu,
quod
sciuit
&
expertus
fuit
in
seipso
esse
omni¬
um
efficacissimam
tentationem,
qua
lapsus
inci¬
derat
in
crimen
laesae
diuinae
Maiestatis.
Non
e¬
nim
fuit
contentus
ea
felicitate,
qua
Deus
i¬
psum
dignatus
erat,
vtpote
suo
conspectu
&
suae
gloriae
fruitione
summoque
bono,
quin
etiam
Deus
esse
voluit.
Expertus
iam
erat
quàm
de¬
testabile
sit
coram
Deo,
appetere
id,
quod
soli
Deo
conuenit.
Proinde
in
extremum
animo¬
rum
hominum
tormentum
seruat
ambitione,
omnium
vt
persuadibilius
vitium,
ita
etiam
per¬
niciosius:
Hoc
ipso
primo
suo
cornulaeso
cordi
hominum
lethali
vulnere,
secundum
infligit
vulnus,
vtputa
cornu
secundum
brutalitatis
videlicet,
quo
iam
totam
rationem
&
mentem
adimat
hominibus,
beluisque
multò
reddat
irra¬
tionabiliores,
vt
nec
Deum
neque
seipsos
co¬
gnoscant
ampliùs,
quò
fit
vt
diabolo
mancipa¬
ti,
facilè,
quocunque
trahit,
ferantur
absque
re¬
sistentia.
In
hoc
passu
nisi
Dei
succurrat
miseri¬
cordia,
periclitatur
miser
ambitiosus,
ne
postre¬
mo
cornu,
diuortij
videlicet
à
suo
creatore
(quod
absit)
ipsum
feriat
quadricornuta
bestia,
deque
salute