DE
AVRO
POCVLEN.
69
verè
uniantur,
quin
simul
temperationi
conveniens
forma
rei
sic
mistae
detur.
Quòd
si
solus
Dei
munus
est,
formas
substantiales
rebus
quibusvis
mistis
do¬
nare
(species
creationis
est:
has
materiae
formas
largiri)
veram
mistionem
solus
Deus
efficit,
aut
non
semper
consequi¬
tur
certam
mistionem
certa
forma
[GR]
eid
e¬
ποιὸς
[/GR].
Verùm
sic
unicuique
temperatio
ni
sua
quaedam
forma
substantialis
(de
artificialibus
&
accidentalibus
non
la¬
boramus
in
praesentia,)
perpetuò
cohae¬
ret,
ut
altera
posita
vel
ablata,
alteram
quoque
poni
vel
auferri
sit
necessarium.
Nulla
enim
creata
virtus
facere
potest,
ut
certo
modo
mista
&
temperata
ma¬
teria
careat
forma
substantiali,
mistioni
illi
congruente:
nec
materialis
forma
a¬
liqua
vel
fingi
potest
alibi,
quàm
in
pro¬
pria
sua
materia,
subsistere.
Hoc
omnes
noverunt
eruditi:
soli
Paracelsici
viden¬
tur
nescire
Galenus
certè,
quem
ex
alto
illi
tam
superbè
&
impudenter
despiciunt
exemplo
aquae
&
terrae
idem
nos
clarè
docuit,
ad
finem
lib.
1.
de
Temperam.
his
verbis.
[GR]
Tο
μεν
οὖν
ὅλα
δί
ὅλων
κεράσαι,
ἀδύ¬
e
5
Sua
cuique
temperationi
forma,
&
contrà,
co¬
haeret.
Vera
mistio
Dei
&
na¬
turae
opus
eft,
teste
Ga-
leno.