Aurum
non
praeservat
à
corruptione
corpora.
72
THOM.
ERASTVS
Paracelsici.
Plus,
inquiunt,
virium
est
in
gutta
aliqua
olei
vel
aquae,
&c.
metalli¬
cae,
quàm
in
magna
copia
aliorum
cibo¬
rum.
Non
enim
facilè
dissolvuntur
me¬
tallorum
vires
propter
eorum
duritiem:
sed
tanto
constantius
acceptas
faculta¬
tes
retinent,
quanto
sunt
minus
cibis
com¬
suetis
mollia.
ER.
Satis
memini
quo¬
modo
propositum
argutentur.
Cor¬
ruptibile
pręservatur,
aiunt,
à
minus
cor¬
ruptibili.
Aurum
corpore
humano
mi¬
nus
corruptioni
obnoxium
est.
Arcet
i¬
gitur
corruptionem.
Non
reprehendam
argumentandi
formam:
quia
logica
prae¬
cepta
rident.
Tantum
quaero,
quomodo
aurum
corruptibilitatem
à
nobis
aufe¬
rat,
vel
impediat?
vel
id
facit,
quia
nos
nutrit,
&
carnes
ac
spiritus
aegrè
dissolu¬
biles
ad
eum
modum
reddit,
vel
quia
cir¬
cumstat
nos
instar
aceti,
aut
rei
frigidae
&
exsiccantis,
vel
quia
instar
salis
redun¬
dantem
humiditatem
consumit.
Secun¬
dum
dici
nequit,
cùm
tantam
horum
re¬
mediorum
quantitatem
nullus
unquam
vel
sumpserit
vel
sumere
possit.
Tertium
ob
eandem
causam
affirmari
nequit.
O¬
portet