Virium
ro¬
bur
non
est
situm
in
du¬
ritia.
DE
AVRO
POCVLEN.
91
bus
nostris
conveniat.
Non
enim
duri¬
tia
ferri
aut
aliorum
metallorum
iudi¬
canda
est
firmitas
humanorum
corpo¬
rum:
sed
mediocritate
illa,
qua
idonea
sunt
ad
obeundas
animae
functiones,
quarum
causa
facta
sunt.
An
non
mani¬
festum
est,
hominum
optimè
valentium
corpora
mollia
esse?
&
aegrotantium
plurimorum
dura
&
contenta?
Toto
ergo
coelo
falluntur,
cum
ob
eam
cau¬
sam
metallica
pharmaca
maximè
con¬
ferre
censent,
quia
dura
&
solida
sunt.
Quanto
enim
duriora
fiunt,
tanto
ine¬
ptiora
ad
omnia
naturalia
munera
effi¬
ciuntur:
sicut
antè
probavimus.
Certè
quantum
senescimus,
tantum
augetur
duri¬
tia:
sed
viribus
ex
hac
re
lucri
nihil,
dam¬
ni
plurimum
accedit.
Viribus
igitur
pol¬
let,
non
qui
duras
habet
carnes,
exem¬
pli
gratia,
sed
qui
usibus
animae
aptas
nactus
est.
Consistit
porrò
virium
es¬
sentia
in
iusta
temperatione
&
copia
partium
solidarum
&
spirituum:
ac
instrumentorum
apta
concinnaque
fi¬
guratione.
Qui
horum
vitia
tollit,
vires
instaurat
&
auget,
maximè
ve¬
In
quibus
consistat
vi¬
rium
robur.