DE
AVRO
POCVLEN.
109
vim
hebetari
videmus.
Etenim
purgan¬
tium
vis
ignibus
solvitur,
metallicorum
magis
acuitur.
5.
Postremò,
quae
alijs
reme¬
dijs,
quàm
maleficis,
tolli
nequeunt,
pru¬
dentes
omnes
pro
insanabilibus
habent:
ac
malunt
sic
laborantem
vi
morbi
so¬
lius
interire,
quàm
contra
praeceptum
Dei
violentia
pharmacorum
mortem
ei
maturare.
Possunt
autem
sanabiles
o¬
mnes
affectus
viscerum
interiorum
à
prudentibus
medicis
curari
pharmacis
naturae
nostrae
non
omnino
contrarijs.
Quis
ergo
non
his
potius,
quàm
illis
in
morbis
internis
utatur?
Praeceptum
e¬
nim
hoc
vetustiorum
medicorum
per¬
petuò
oculis
&
animis
nostris
obversa¬
re
debet,
ut,
si
prodesse
nequeamus,
non
obsimus:
quod
sacrosanctae
quoque
lite¬
rae
mandant.
FVR.
Pergere
nunc
per
me
tibi
licet.
ER.
Medicamentorum,
quae
familiaris
succi
in
se
nihil
habent,
duo
genera
esse
diximus.
Prius
est,
quod
effectricibus
potestatibus,
caliditate
ac
frigiditate,
(non
simplicibus
illis
quali¬
tatibus,
sed
à
tota
subiectae
substantiae
temperatione
ortis)
corpora
fatigat
ac