DE
AVRO
POCVLEN.
113
nem:
quibus
modis
omnibus
in
quen¬
dam
velut
cinerem
calcemvè
redigun¬
tur.
Adijciunt
modò
sales,
aliâs
sulfur,
sę¬
pius
aquas
fortes,
nonnunquam
Mercu¬
rium,
prorsus
diabolica
pharmaca.
FVR.
At
rursus
deinde
separant
acria
illa.
ER.
Vtinam
verò
ita
esset.
Plurimum
certè
vereor
ut
separari
possint,
quae
tanta
vi
ignis
mista
sunt:
quod
&
gustus
docet,
&
operatio
eorum
probat,
&
confessio
Chemicorum
ostendit.
FVR.
Memi¬
ni
Rupescissam,
Arnoldum,
alios,
hanc
ob
causam
potissimum
aurum
potabile
repudiare.
ER.
Cogitet,
quisquis
ratio¬
ne
utitur
integra,
quantam
acrimoniam
necessariò
contrahant
corpora
ista
du¬
ra,
solida,
terrea:
quae
summa
ignis
vi
non
prius
in
cineres
vertuntur,
quàm
om¬
nes
ferè
aëreas
aqueasque
partes,
quibus
velut
glutino
quodam
cohaerebant
prius,
amiserint.
Sed
quid
est
argumetis
opus,
cum
de
rebus
sensu
perceptibilib.
quae¬
ritur?
Gustet,
qui
non
credit:
ne
nos
in
re
seria,
ex
qua
salus
multorum
hominum
pendet,
ludere
voluisse
putet.
FVR.
Gu¬
stavi
plurima:
&
quaedam
ab
igne
saepius
h
An
eroden¬
tia,
quibus
ex
metallis
parantur
pharmaca,
separari
ite¬
rum
possint?
Rupescissa
et
Arnoldus
damnant
au¬
rum
poculen¬
tum.