Gustus
acri¬
moniam
in
quibusdam
non
percipit.
114
THOM.
ERASTVS
elaborata,
sine
manifesta
acrimonia
dul¬
cia
deprehendi.
ER.
impossibile
est,
non
ignea
prorsus
effici;
quae
hac
ratione
ap¬
parantur.
Quod
non
semper
gustatu
qua¬
litas
ignea
sentitur,
tenuitas
facit.
Per¬
transeunt
enim
talia
per
laxiores
partes,
&
in
solidioribus
tantum
haerent
(instar
fulminis,
quod
loculo
illaeso
argentum
liquat)
id
quod
nimis
multi
magno
ma¬
lo
suo
experti
sunt.
Cur
adeò
violenter
purgat
vitrum
antimonij?
FVR.
Pro¬
pter
naturam
&
facultatem
purgato¬
riam,
quam
sortitum
est.
ER.
At
minus
purgat
drachma
integra
crudi,
quàm
tria
vel
quatuor
grana
calcinati.
Hoc
igitur
quaerebam,
cur
vitrum
vehemen¬
tius
corpus
exagitet
crudo?
FVR.
Quid
aliud
hic
potest
dici,
quàm
ob
id
eveni¬
re,
quòd
ab
igne
maiorem
acrimoniam
acquisivit,
qua
facultatem
expultricem
validius
irritat.
ER.
At
gustatus
eam
non
facilè
percipit.
Latet
enim
ut
[GR]
ἐμπύ¬
ρευμα
[/GR]
in
cineribus,
donec
in
actum
du¬
catur
à
ventriculi
calore.
Simili
autem
dicta
antea
ratione
in
tenuissimis
phar¬
macis
non
semper
gustu
acrimonia
per¬
cipi¬