In
quibus
morbis
uti¬
liceat
phar¬
macis
peri¬
culosis.
122
THOM.
ERASTVS
alimenti
aliquid
participantibus,
quae
tot
iam
secula
tuta
esse
docuerunt,
per¬
curari,
immanis
&
planè
barbara
foret
insania,
alijs
potius,
quàm
hisce,
uti.
Sed
morborum
certorum
pertinacia
validio¬
ra
poscit
usitatis:
ac
satius
est
cum
incom¬
modo
aliquo
à
morbo
liberari,
quam
per¬
petuò
graviore
aliquo
malo
distentum
districtumque
teneri:
pręsertim
cum
na¬
tura
talia
haud
difficulter
ex
corpore
exturbare
solita
sit.
ER.
Si
de
externis
morbis
illud
intelligis.
aut
certè
de
illis,
in
quibus
melius
est
anceps
remedium,
quàm
nullum,
audendum
quandeque
a¬
liquid
in
desperatissimo
affectu
putarem:
magnumque
malum
vel
mediocri
per¬
mutandum
censerem.
In
alijs
autem
mor¬
bis
nihil
horum
tentandum
assero.
Ete¬
nim
nullus
adhuc
morbus
curabilis
vi¬
sus
est,
qui
non
aequè
remedijs
illis,
qui¬
bus
usa
est
antiquitas,
persanatus
fuerit
sine
periculo,
ac
sanari
fortasse
posset
metallicis
cum
periculo.
FVR
Attamen
graves
&
desperatae
planè
curationis
morbos
nonnunquam
sanavisse
perhiben¬
tur
Paracelsici
eiuscemodi
pharmacis:
&